Coraz więcej osób sięga po specjalne ściereczki, zamiast wykorzystywania do ścierania starych, pociętych ręczników czy ubrań. Ta decyzja jest podyktowana przede wszystkim wydajnością. Dedykowane ściereczki dużo skuteczniej zbierają kurz czy polerują lśniące powierzchnie.

Mikrofibra, czyli mieszanka poliestru i poliamidu, charakteryzuje się budową, która pozwala na mechaniczne usuwanie zanieczyszczeń z mikroskopijnych szczelin. Często jednak po kilku tygodniach okazuje się, że materiał traci swoją pierwotną chłonność. Dlaczego tak się dzieje i jak przekłada się na to odpowiednia technika prania? Zapraszamy do przeczytania w poniższym artykule.

Dlaczego mikrofibra traci swoje właściwości?

Zastanówmy się na początku – dlaczego ten materiał jest tak wyjątkowy? Co wpływa na jego wydajność? Wszystko opiera się na jednym czynniku. Każde włókno zostało rozszczepione, co tworzy we wnętrzu sieć maleńkich rowków. Gromadzą się w nich drobinki pyłu, bakterie oraz cząsteczki wody.

Jeśli te mikroprzestrzenie zostaną wypełnione substancjami, których nie da się łatwo wypłukać, tkanina przestaje reagować na brud. Największym wrogiem syntetycznych włókien są tłuste osady z kosmetyków oraz składniki zawarte w popularnych płynach do płukania.

Często popełnianym błędem okazuje się wrzucanie zabrudzonych ściereczek do pralki razem z innymi materiałami. Bawełniane koszulki czy lniane obrusy podczas obracania się w bębnie uwalniają mikroskopijne kłaczki. Syntetyczne nitki mikrofibry natychmiast wychwytują te drobinki i trwale je wiążą. Na końcu, zamiast czystej szmatki, wyjmujemy z pralki materiał zapchany obcymi włóknami. Segregacja tekstyliów i pranie ich w oddzielnych grupach jest konieczne, jeśli zależy nam na długowieczności ściereczek.

Jak prać ścierki z mikrofibry?

Prawidłowe pranie ścierek z mikrofibry wymaga przestrzegania kilku reguł. Pierwszą kwestią jest temperatura wody. Panuje przekonanie, że tylko wrzątek zabija zarazki, ale w przypadku syntetyków nadmierne ciepło prowadzi do zniszczeń. Nitki polimerowe pod wpływem bardzo wysokiej temperatury mogą się nadtopić, przez co tkanina straci elastyczność.

Należy więc ustawić programator na wartości nieprzekraczające 60 stopni Celsjusza. Dla lekko zabrudzonych szmatek w zupełności wystarczy 40 stopni.

Kolejnym elementem jest dobór detergentów. Zdecydowanie lepiej od sypkich proszków sprawdzają się płyny lub żele. Proszek, zwłaszcza ten gorszej jakości, może nie rozpuścić się całkowicie i utknąć pomiędzy gęstymi włóknami.

Poniżej znajduje się zestawienie najważniejszych zasad, o których warto pamiętać podczas domowych porządków:

Unikanie płynów zmiękczających – zawarte w nich substancje woskowe oblepiają włókna.
Rezygnacja z wybielaczy chlorowych – agresywna chemia osłabia strukturę poliamidu.
Stosowanie delikatnych detergentów – najlepiej sprawdzają się środki do prania odzieży sportowej lub zwykłe szare mydło.
Dokładne płukanie – usunięcie resztek mydlin sprawi, że ścierka nie będzie zostawiać smug na szybach.
Pranie z podobnymi kolorami – mikrowłókna łatwo przyjmują barwniki z innych tkanin.

Tekstylia używane w kuchni

Kuchnia to specyficzne środowisko. Tłuszcz, resztki jedzenia i wilgoć sprzyjają szybkiemu namnażaniu się drobnoustrojów wewnątrz materiału. Właściwe pranie ścierek kuchennych musi być więc niezwykle skuteczne. Jeśli szmatka służyła do wycierania blatu po przygotowywaniu surowego mięsa, nie można zwlekać z wrzuceniem jej do pralki.

Można zastanowić się, w czym prać ścierki z mikrofibry? Dobrym rozwiązaniem jest namaczanie przed praniem w letniej wodzie z dodatkiem płynu do naczyń. Wiedza o tym, jak prać ścierki kuchenne, pozwala uniknąć stosowania drastycznych metod, jak gotowanie w garnku, które niszczy syntetyki.

Naturalnym sposobem w walce z odorem jest zwykły ocet spirytusowy. Dodany do ostatniego płukania neutralizuje zapachy i pomaga utrzymać odpowiednie pH włókien. Nie wpływa też negatywnie na ich chłonność.

Przeczytaj również: Sprzątanie kuchni – od czego zacząć?

Proces suszenia i konserwacja

Po zakończeniu prania materiał wymaga odpowiedniego traktowania również wtedy, kiedy schnie. Syntetyczne włókna nie lubią ekstremalnych warunków. Nigdy nie powinno się kłaść mikrofibry bezpośrednio na gorących kaloryferach. Temperatura może sprawić, że końcówki włókien zesztywnieją. Najlepiej pozwolić im wyschnąć w temperaturze pokojowej, w miejscu o dobrej cyrkulacji powietrza.

Takich tekstyliów nie wolno również prasować. Gorąca stopa żelazka topi polimerowe nitki i trwale zamyka mikrokanaliki odpowiedzialne za zbieranie brudu. Jeśli ściereczka wydaje się pognieciona, wystarczy ją mocno strzepnąć przed powieszeniem.

Przechowywanie również ma znaczenie – czyste szmatki warto trzymać w zamkniętym pojemniku lub szufladzie. Wtedy nie będzie osiadał na nich kurz z otoczenia, zanim jeszcze zaczną być używane.

Dlaczego warto dbać o te drobiazgi?

Dbałość o tkaniny syntetyczne nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Eliminacja zmiękczaczy, kontrolowanie temperatury oraz unikanie agresywnego suszenia to trzy zasady, które zapewniają długowieczność tych produktów. Inwestując kilka chwil w poprawną konserwację, zyskuje się pewność, że każde sprzątanie będzie przebiegać sprawnie i bez niepotrzebnych smug.